Herman Marseille: Volgens mij moet ons gebed tot God gaan veranderen van e…
Joelle: Ja, dit was echt een stress-momentje ;)
Regina: Haha Son, Dit noem jij hard werken?
Geniet straks lekker…
Regina: Wat een leuk en goed stukje met leuke foto's. De tieners…
Margreet: Dank je wel, Sonja, net wat ik nodig had.
Augustus 2007
September 2007
Oktober 2007
November 2007
December 2007
Januari 2008
Februari 2008
Maart 2008
April 2008
Mei 2008
Juni 2008
Juli 2008
Augustus 2008
September 2008
Oktober 2008
November 2008
December 2008
Januari 2009
Februari 2009
Maart 2009
April 2009
Mei 2009
Juni 2009
Juli 2009
Augustus 2009
September 2009
Oktober 2009
November 2009
December 2009
Januari 2010
Februari 2010
Maart 2010
April 2010
Mei 2010
Juni 2010
Juli 2010
Augustus 2010
Je leest het goed, ik ben hopeloos verliefd....
Op een heel klein lief Nederlands-Braziliaans meisje....Mag ik je voorstellen aan mijn achternichtje: Noémi!

Noémi is het dochtertje van mijn lieve nicht Tinka en haar man Eduardo, beiden werken in de sloppenwijk van Belo Horizonte, Brazilië, als zendingsechtpaar. Een link naar hun website met veel meer info over hun werk, vind je op mijn homepage onder 'vriendjes'. De reden dat Tinka en haar gezin momenteel in Nederland zijn is niet leuk. Mijn tante Stieneke, moeder van Tinka, heeft een week geleden een zware hersenbloeding gehad en het is echt kantje boord geweest. Na een lange operatie waren de vooruitzichten somber, het was nog maar de vraag of ze bij zou komen. Maar nu, nog maar 6 dagen later, zit ze alweer rechtop in bed. Heeft ze welliswaar bibberig, maar toch, een klein stukje gelopen. Is er herkenning en is haar identiteit behouden! Haar zicht is (nog) niet goed, ze ziet dubbel en waarschijnlijk maar voor de helft. Het denken en spreken gaat heel, heel erg langzaam. Ze weet wat ze wil zeggen, maar het komt er compleet anders uit. Als gebrabbel, soms echte woorden maar dan door elkaar gehaald. Maar toch, mijn nichten en neef kunnen haar wel begrijpen en ze beaamt door duidelijk ja of nee te zeggen. Het echt een Wonder dat ze nog leeft en zo snel opknapt. De Ehbo-arts is stomverbaasd, ze had niet verwacht dat mijn tante nog wakker zou worden.
Tinka is afgelopen woensdag met haar gezin aangekomen in Nederland. Omdat ze zeker 2 tot 3 maanden hier zullen blijven werd er druk gezocht naar een huisje om te verblijven. In eerste instantie konden ze terecht in een knus appartementje, waar wel wat huur voor betaald moest worden. Daar zou de familie voor zorgen, dus het aanbod werd dankbaar aangenomen. Maar toen ineens werd er gebeld, ze konden in een huis dat momenteel toch leegstaat, dichterbij de familie en gratis. Zeker de eerste 6 weken en daarna gaat het huis de verkoop in. Afgelopen donderdag heb ik geholpen om dit huis schoontemaken, en het is me toch een villa!! Vrijstaand, met heel veel kamers (waar beste vriendin L. en ik wel een oplossing voor hebben, wij blijven daar gewoon regelmatig logeren
) een prachtig uitzicht en helemaal gestoffeerd!
Gestoffeerd? Ja, gestoffeerd! Mijn nicht Wanda en haar man hadden na het telefoontje gebeden voor het huis. Alles konden ze regelen, inboedel, kopjes etc. Maar gordijnen zou een probleem zijn. Of er toch alsjeblieft gordijnen mochten hangen. Haha, ja dus! Tinka en Eduardo zetten zich in Brazilie met hart en ziel in en hebben nu sinds 3 maanden een prachtig dochtertje. Eigenlijk waren ze hard toe aan rust, ritme en ruimte om uit te rusten. De reden dat ze hier zijn is rot en niet gewenst, maar God kan nare dingen ten goede gebruiken. Als ze hier dan toch zijn in Nederland, dan ook meteen goed. In een vrijstaande villa, met meubels die na 3 maanden weer terug mogen naar Dorcas. Ontzettend veel lieve mensen om hen heen die overal mee helpen, van boodschappen (het leven is hier aanzienlijk duurder) tot oppassen.
Mijn tante betekent heel veel voor me en afgelopen weekend is mij niet in de koude kleren gaan zitten, zoals dat heet. Maar ik heb mij opgekruld heel dicht bij God, in vol vertrouwen dat Hij erbij is en net zoveel verdriet heeft als wij. Ik heb die zaterdag keihard Opwekkingsliedjes aangezet, hard gehuild, veel gebeden en ineens was daar een rust en een vrede. Eng om dit op te schrijven, maar ik voelde dat het goed zou komen. Zo bizar! Ik mocht op God vertrouwen, het zou goed komen.
Die avond heb ik bij mijn ouders geslapen (heerlijk geslapen trouwens) en de volgende ochtend kregen we goed nieuws. Tante Stien was wakker geworden, steeds een paar seconden en had bewogen, met haar ogen de ogen van mijn oom gezocht en in zijn hand geknepen. Elke dag weer zie ik voor mijn ogen God aan het werk, elke dag weer mag ik lezen of horen dat Hij ons weer versteld doet staan. Door de liefde van mijn nichten en neef (Wanda, Marcel en Tinka ik hou zo ontzettend veel van jullie!) en de hele familie is God bij ons aanwezig. God is goed en onmetelijk groot! Als je op Hem vertrouwt zal Hij voor je zorgen. Nee, God heeft dit niet gewild, Hij is er ook niet blij mee, sterker nog, ik geloof dat Hij ook veel verdriet heeft. Maar Hij helpt je erdoor heen als je het moeilijk hebt. Hij werkt door mensen heen om je weer op weg te helpen. God kan door mensen heen zijn liefde voor jou laten zien. Hij wil je zoveel geven, als je er Hem het maar zou vragen! God kan door jou heen zijn liefde laten zien, door hele simpele dingen, als jij je daarvoor open stelt om je daarvoor te laten gebruiken.
Terug naar de titel, Verliefd. Hopeloos verliefd op die kleine Noémi, ja. Maar ook hopeloos verliefd op God ![]()
Martine v.L. - schreef op 23 Augustus 2008 om 12:33 uur:
mooi... ![]()
Manèl (Email) - schreef op 25 Augustus 2008 om 19:32 uur:
Ohh wat een lief achternichtje!!!
Heel mooi geschreven ook!!!
En heel veel sterkte met je Tante!
Xx