29 November 2008 Nieuwsbrief

Afgelopen week is mijn nieuwste nieuwsbrief de deur uitgegaan. Wist je dat het alweer een jaar geleden was? Daar schrok ik zelf best wel van! Met mijn Thuisfront heb ik afgesproken dat ze hiervoor echt deadlines gaan stellen. De bedoeling is dat er 4 keer per jaar een brief uitgaat, zodat mensen die mijn weblog niet lezen toch ook op de hoogte blijven. Voor mijn gevoel heb ik het laatste jaar ontzettend veel geschreven, vandaar ook dat ik nooit meer aan mijn nieuwsbrief heb gedacht. Maar naast deze gezellige blog, schrijf ik maandelijks een column in ons kerkblaadje PN, verslagen van activiteiten in PN en GIDS-Bulletin en oproepjes in de weekbrief. De nieuwsbrief is wel weer erg mooi geworden, met een heleboel info...wat wil je ook na een jaar?!

Heb je de nieuwsbrief niet gekregen en wil je hem wel ontvangen? Laat het mij dan even weten. Je kunt hem per post of per mail ontvangen. Op deze site onder het kopje 'info en giften' vind je een contactformulier waarmee je de nieuwsbrief kunt aanvragen.

Nieuwe auto

Daar stond ik dan in de kerk gisterenochtend, helemaal klaar in mijn schilderstenue, bleek het stuukwerk nog niet helemaal droog te zijn in het kantoortje. Nieuwe dag geprikt en maar weer naar huis. Ineens had ik een hele dag 'extra', ken je dat gevoel? Alsof je een dag extra kado krijgt. Niets gepland en niemand weet dat je toch stiekem tijd hebt.  Uiteindelijk schreeuwde mijn huisje om eens goed opgeruimd te worden, heb ik achterstallige mail beantwoord en de steeds groeiende stapel tijdschriften/nog-te-lezen-artikelen doorgespit. Heerlijk zo'n dag! Was het maar zo dat je maandelijks zo'n kadootje kreeg

Afgelopen week ben ik de trotse bezitter geworden van een prachtige Seat Ibiza. Mijn oude Renaultje Clio was hard aan vervanging toe, dat bleek helemaal toen de dealer er een testrit in maakte. Al heel erg lang komt er een vreselijke piep onder de moterkap vandaan...maar ja, als je je radio harder zet hoor je dat niet meer. Ik had geen zin om ook nog maar 1 cent in die auto te investeren. Soms wordt je gewoon geen vrienden met je auto. De vriendelijke autodealer wees mij er vriendelijk, doch dringend op om de Clio niet heel vaak meer te gebruiken. Het was een behoorlijk gevaarlijke situatie, met details die ik uiteindelijk wel begrijp, maar jou niet mee ga vermoeien. Nu heb ik heel lang gedaan of ik de piep niet hoorde, maar vanaf maandag durfde ik mijn auto dus niet meer te gebruiken...dat begrijp je.  Dus op de fiets haarlem rondgereden naar afspraken, met de bus naar de schouwburg en terug carpoolen met een collega. Best gezellig, maar ik ben toch blij dat ik nu weer een eigen auto voor de deur heb staan!

En hij is snel!! Zo snel dat je met het optrekken echt kriebels in je buik voelt! Dat was wel wat anders met de Clio, daarbij had ik vaak het gevoel dat ik moest helpen duwen. Nu haal ik met het grootste gemak een vrachtwagen in op de snelweg en stuif ik als eerste weg bij een stoplicht. Met een grote grijns op mijn gezicht Verder blijf ik gewoon Sonja hoor, ik verander echt niet in een snelheidsmonster. Autorijden is best leuk, maar zal nooit mijn hobbie worden. Een groot voordeel aan de Seat zijn de 5 deuren. Tieners kunnen voortaan zelf in en uitstappen en ik heb een zee aan laadruimte achterin!

12 November 2008 foto's kantoortje

Gisterenmiddag heb ik een paar foto's gemaakt van het kantoor. Zoals je ziet is de muur er helemaal uit gebroken en hebben ze de deur en het raampaneel al geplaatst. Kale, ongezellige bedoening zo....

11 November 2008 Spannend en vreemd

Het is spannend en vreemd tegelijk. Gisteren zijn ze begonnen met de verbouw van het kantoor in de kerk. Als het goed is hebben ze gisteren de muur eruit gesloopt. Vandaag zetten ze daarvoor in de plaats een grote kast, een raampaneel en een deur met ramen. Dat zal een heel ander gezicht zijn en ontzettend veel licht opleveren in het kantoor. Gelukkig, want ik trok altijd al de gordijnen aan alle kanten open om maar zoveel mogelijk licht binnen te krijgen. Ik houd van lichte ruimtes, bontgekleurde of zwarte meubels maakt me allemaal niet uit, als er maar veel zonlicht de ruimte binnenkomt. Er zit niet voor niets een beetje Zon in mijn naam (Z)Sonja

Vanmiddag ben ik in de kerk voor de Youth Alpha van vanavond. Dan kan ik de vorderingen met eigen ogen bewonderen. Dat vind ik best een beetje spannend. Zal het zo worden als het in mijn hoofd zit? Lukt het allemaal wel en stuiten ze niet op tegenslag? Na het grote werk deze week komt de electricien nog en de stucadoor om de muren egaal te maken. Daarna is het de beurt aan ons om te verven, tapijt te leggen en de nieuwe meubels neer te zetten. Al met al zal het nog wel een week of 3 duren. Tot die tijd liggen mijn spullen in kratten opgestapeld in de jongerenruimte. Het belangrijkste heb ik mee naar huis genomen, zodat ik vanuit huis kan werken. Grappig, dat ik het heerlijk vond om zo af en toe een dag thuis te werken. Maar voor langere tijd is het best een beetje vreemd. 

Lang leve de activiteiten buiten de deur! Afgelopen zaterdag hebben we 68 dozen met levensmiddelen ingezameld voor Dorcas. De diaconie organiseerde deze actie bij de supermarkt naast onze kerk en samen met een paar tieners heb ik geholpen boodschappenlijstjes uit te delen en goederen in te nemen. Diezelfde dag waren er op verschillende plekken in Haarlem kerken met deze actie bezig, dus dat zullen in totaal behoorlijk wat dozen zijn geweest!

Afgelopen zondag heb ik de nieuwe GIDS-bulletins uit staan delen voor de kerkdienst. Waarna ik, voor de dienst begon, de kerk weer uit rende om op tijd op mijn werk in de schouwburg te zijn. Helaas kom ik er niet onderuit om zo af en toe ook een keer op zondag te werken. Fijn zijn tieners die je dan vervolgens smsen: 'beetje jammer dat je dan weer zo wegloopt uit de dienst '. Haha, ja hoor, wrijf het maar in!   

Vanavond hebben we weer een Youth Alpha avond. Het lijkt voor mij wel een eeuwigheid geleden, maar dat komt omdat ik de laatste keer heb gemist vanwege Innov8. Het thema van vanavond is de Heilige Geest. We gaan de kleine groepjes anders indelen vanavond, omdat we merkten dat deze veel te groot waren en het onderlinge verschil qua beleving nogal uiteen liep. Doordat we tieners uit de wijk en nieuwe jonkies uit de kindernevendienst erbij hebben, moet je er wel rekening mee houden om eerst weer de basis uit te leggen. Dat is voor diegene al een aantal jaar netjes de catechesatie en de YA vorig jaar hebben doorlopen nogal saai. Dus we hebben de tieners opnieuw ingedeeld en twee leiders elk een eigen groepje gegeven. Dat maakt het aantal kleine groepjes nu op 4. Vanavond dus de aftrap, ben benieuwd hoe ze het gaan vinden.

Gisteren heb ik een goed gesprek gehad met een gemeentelid die werkt bij Jeugdzorg in Haarlem. Ze heeft me van advies voorzien hoe om te gaan met bepaalde situaties. Met zo'n grote jeugdgroep is de kans groter om tegen bepaalde tienerproblemen aan te lopen. Hoe ga je daar dan mee om. Wij zijn als leiding nou eenmaal geen professionele hulpverleners, maar vaak wel de eersten die dingen signaleren. Hoe en wanneer grijp je dan in? Het was een heel verhelderend gesprek en fijn om te horen dat we als team de dingen goed aanpakken. Toch is dit wel een gebedspunt, want we moeten als leiding soms heel erg sterk in onze schoenen staan. Ik zou je dan ook willen vragen om dit mee te nemen in gebed. Daarmee steun je ons, als team, heel erg. Het is fijn te weten dat mensen ons bij God brengen.

08 November 2008 Herfst

Gisterenmorgen had ik een afspraak met Janet, collega jongerenwerker van de katholieke kerk. Begin dit jaar heeft zij mij rondgeleid in de drie katholieke kerken in Haarlem waarin zij werkt. Nu was het mijn beurt om haar een rondleiding te geven in mijn kerk. Maar de kerk was druk in gebruik. Volgende week begint de verbouw van het kantoor en voorbereidend daarop waren ze vrijdag al bezig met uitruimen en klaarzetten. Wij belandden dus op de bank in de Upperground en raakten al snel aan de praat over werk, planning en Innov8.

Voor ons werd het nogmaals bevestigd dat het fijn is om onderling als collega's in Haarlem zo'n goed contact te hebben. We zitten dicht bij elkaar en weten elkaar zo makkelijk te vinden om samen na te denken over een onderwerp. Zelf ben ik al de hele week in een soort spijbelfase. ('Leef je in in je doelgroep' zou een mooi excuus zijn ) Momenteel lopen er even weinig projecten en dus heb ik ineens vrije tijd.... Wat dan weer maakt dat de moeheid eruit komt, met als gevolg dat ik helemaal nergens meer toe te zetten ben. Qua werk dan, want mijn huisje ligt er wonderbaarlijk schoon en netjes bij. Ik geniet van het mooie weer en heb ineens de energie (onder toeziend oog van Martine) om mijn nieuwsbrief te schrijven! De laatste is een jaar geleden verschenen dus je begrijpt de status

Bij Janet merkte ik een zelfde soort moeheid, maar zij heeft op dit moment wel allemaal projecten draaien. Weinig tijd om te lummelen dus! Maar het zonnetje kriebelde ons in de rug en lokte ons al snel naar buiten. Wat een geluk dat de kerk zich vlakbij het wandelgebied Elswoud bevindt. We hebben ruim een uur heerlijk gewandeld, genoten van het mooie weer, de prachtige herfstkleuren en het geluid van vallende blaadjes om ons heen. Wat heeft God de wereld toch mooi gemaakt! En wat ben ik blij dat God ons mensen om ons heen heeft gegeven, om elkaar op te vangen en te bemoedigen.

03 November 2008 Verslag Innov8

Lokatie  Innov8 werd gehouden in een oud klooster in Helvoirt. Een prachtige lokatie, in een nog mooiere omgeving. Het klooster was voorzien van ruime zalen, goede catering en heerlijke bedden! Echt, het was heerlijk slapen. Het was er doodstil, ontzettend donker en na de hele dag praten was ik zo moe, dat ik als een blok in slaap viel

Programma  Alle drie de dagen bestond het programma voornamelijk uit 'Good practice' en 'Intervisie'; wat inhoudt dat we zelf voornamelijk aan het werk werden gezet. Samen praten over onderwerpen, ervaringen uitwisselen in kleine groepjes en elkaars werkwijze onder de loep nemen. Heel erg leerzaam, maar ook ontzettend intensief. Je moet je voorstellen dat je dus vanaf het ontbijt tot 's avonds steeds aan het praten bent met elkaar. Tijdens het eten en de pauzes speel je ook geen stommetje als je naast nieuwe mensen komt te zitten. Vervolgens ga je naar de sessie met het onderwerp van jouw keuze...dus daar wil je of meer over weten of kun je veel over vertellen. Waarin je dan weer in groepjes uiteen ging om het onderwerp te bespreken. Het mooie hieraan is dat je direct moet nadenken over jouw werkwijze of visie. Het nadeel is dat jongerenwerkers in het algemeen het ontzettend druk hebben. De meesten hebben deze conferentie dan ook tussen hun werkzaamheden gepropt om vervolgens bij thuiskomst een berg werk te hebben liggen. In plaats van een balans in toerusting in een passieve en actieve vorm, werden we grotendeels actief betrokken bij de toerusting. Conclusie; ja, ik heb veel geleerd en deze conferentie is absoluut de moeite waard geweest. Maar de volgende keer neem ik de dagen erna vrij! Nu kon ik volop aan de bak in de schouwburg (openingvoorstellingen, waarbij ik om 2.30 en 3.30 uur 's nachts pas thuis was!), moest ik nog de tienerdienst voorbereiden en het kantoor leeghalen ivm de verbouwing. Wallen? Tot op mijn kin!

Collega's Ruim 100 jongerenwerkers waren deze drie dagen bij elkaar. Een geweldige manier om te netwerken, ervaringen uit te wisselen, elkaar te bemoedigen, herkenning te vinden en vooral heerlijk te lachen om anekdotes uit het jongerenwerk. Ik heb heel erg veel nieuwe mensen leren kennen en daartussen zit een aantal mensen met wie ik heel graag contact wil houden. Tijdens een Intersessie over het inplannen van voorbereidingstijd voor preken/praatjes ontstond er veel herkenning in mijn groepje. Mijn agenda is snel gevuld met afspraken, vergaderingen, activiteiten en follow up daarvan; zoals mail, bellen en dingen regelen. Maar tijd om de tienerdienst voor te bereiden, wat dus inhoudt: lezen, denken, bidden, schrijven...dat plan ik dus superslecht in! Met als gevolg dat ik dat dus vaak op een vrije avond, redelijk kort van te voren nog ff snel tussendoor doe. Fijn om dan te horen dat het heel herkenbaar is, maar ook dat het volstrekt belachelijk is dat ik het niet inplan. Heerlijk, dat je collega's door ervaring lekker direct en eerlijk reageren Inmiddels ben ik veel tips rijker en ben ik voorzichtigaan begonnen om deze in praktijk te brengen.

Leermomenten Hierbij uit mijn aantekeningen, de belangrijkste leermomenten,op willekeurige volgorde, voor jullie op een rij, om mij daar te pas en onpas aan te mogen herinneren.

- Je hebt 4 verschillende soorten jongerenwerkers; de planner, de apendrager, de lummelaar en de stresskip. Ik ben een apendrager   Dat houdt in dat ik geen 'nee' kan zeggen. Ik voel me overal verantwoordelijk voor ook al is het absoluut niet mijn verantwoordelijkheid, mijn taak is jongerenwerk...maar doe ondertussen ook mee aan acties voor de diaconie, evangelisatie, zending, kinderwerk, schoonmaakwerk...enzovoorts. Au!

- Leer leegte in te plannen in je agenda. Dat geeft je de ruimte om achterstallig werk weg te werken, zoals het mailmonster beantwoorden, administratie bij te houden of als je helemaal bij bent vast vooruit te werken. Haha, mooi streven!

- Je hebt als jongerenwerker ook een PRIVELEVEN!! oh ja...  

- Welke taken doe je als jongerenwerker? Zit je in de uitvoering, in de coördinatie van projecten/werving van mensen of ontwikkel je het beleid/visie/inhoud? Hoe is dat bij jou in de kerk geregeld?  eh...alledrie mocht niet.    Gelukkig heb ik binnenkort een gesprek met de jeugdouderling

- Goed boek dat ik moet gaan lezen: 'Getting Things Done' (schrijver niet genoteerd helaas) Is er iemand al bekend met dit boek?

- Relatie is sleutel numero uno in het bereiken van jongeren. Pfoe, doe ik toch nog iets goed! Niets is leuker dan je huis vol tieners die komen eten, thee drinken of bankhangen

- Niet leuk, maar wel nuttig; ik moest mijn uren op papier gaan zetten en mijn zekerheden als pensioen en verzekering beter gaan regelen. Die uren heb ik dit weekend braaf gedaan, van een paar weken terug tot een paar weken vooruit. Ik werkte namelijk met een kleuren systeem, wat best behoorlijk werkte. Blauw voor de Pelgrimkerk, Groen voor GIDS, Oranje voor de schouwburg...enz. Maar echt heel stipt je uren opschrijven en optellen...dat was wel even schrikken. Elke week balanceer ik tussen de 50 en 70 werkuur....zo zwart op wit is dat wel even schrikken. Ik dacht namelijk dat ik al heel erg goed op weg was en meer rust had na wat projecten te hebben geskipt. Hier ga ik nog eens rustig over nadenken

Kortom, de training was nuttig. Het heeft me tot nadenken, plannen en keuzes maken gezet. Het werkt blijkbaar ook door, want inmiddels heb ik al met een aantal jeugdleiders uit mijn kerk hierover van gedachten gewisseld. Het zet dus ook mijn directe omgeving tot nadenken over hún jongerenwerk in de kerk!