26 Oktober 2008 Innov8

Mijn koffer is gepakt, mijn mail zo goed mogelijk afgehandeld en alle werkzaamheden zijn overgedragen. Morgen ga ik voor 3 dagen naar de Innov8-training. Een hele happening Niet omdat de training zo lang duurt, maar hij valt precies in een hele drukke periode. Toch kijk ik er ontzettend naar uit. Samen met collega's ervaringen uitwisselen, geestelijk bijtanken en vooral leren, leren, leren!

Nu nog even heel kort een stukje schrijven in deze 'gezellige' blog en dan is het tijd om te gaan slapen. We vertrekken morgen namelijk vroeg; om half 9 staan mijn collega's met de auto voor de deur. (Erg leuk om met 4 man uit Haarlem naar deze training te gaan!) Dusss....dit verhaal wordt vervolgd. Weet je in ieder geval waar ik uithang en waarom ik de telefoon niet opneem

19 Oktober 2008 Bunker! :-)

Tevreden kijk ik terug op een geweldig Bunker weekend. Van te voren weet je nooit of hetgeen je bedacht, georganiseerd en gepland hebt ook zo zal aanslaan. Maar dit weekend heeft alle verwachtingen overtroffen. Met ruim 30 man hebben we een goed, verdiepend weekend gehad. Veel nieuwe dingen geleerd, nieuwe contacten opgedaan en nieuwe geloofstappen gezet.

Het speeddaten sloeg gelukkig goed aan. Hoewel 3 minuten erg kort is om echt in gesprek te komen, werd er wel een basiscontact gelegd. Wat ons als organisatie opviel, was dat de groep al vrij snel een echte groep was. Niemand die er buiten viel. Daar waren we erg blij mee.

Ook de Bunker fun op zaterdag, was een welkome afwisseling op de vele informatie die op de jongeren afkwam. Even iets totaal anders, je lekker uitleven in de bijbelrace of met het sokworstelen. Foto's kun je bekijken op de bunker hyves!

De twee verschillende sprekers hebben ieder op hun eigen manier ontzettend goed invulling gegeven aan het thema: 'Wat wil God met mijn leven en hoe weet ik dat?' Juist omdat zij ook verschillende achtergronden hebben, werden er van beide kanten nieuwe handvatten aan gereikt.

Moe, maar voldaan zit ik nu achter mijn computer. Genietend van alle positieve reacties op de enquete formulieren, de enthousiaste koppies op de foto's en mijn eigen leermomenten dit weekend. Want stiekem heb ik zelf natuurlijk ook als deelnemer meegedaan, ook al ben ik de leeftijdsgrens al gepaseerd. Dat is dan weer het voordeel van het organisatieteam 

16 Oktober 2008 Bunker

Aankomend weekend is de Bunker! Een interkerkelijk weekend voor jongeren van 16-25 jaar, waarin we het gaan hebben over 'Wat wil God met mijn leven en hoe weet ik dat?'. Simpel gezegd; Gods stem verstaan. (blogje terug ook al genoemd ) Inmiddels zitten we op 23 aanmeldingen en daar zijn we erg tevreden mee. Het is namelijk niet zomaar een weekend, we gaan best serieus aan de slag. En daar moet je dan wel aan toe zijn.

Vrijdagavond beginnen we gezellig door samen te eten. Dat breekt meteen het ijs en kan iedereen een beetje acclimatiseren. Een aantal jongeren kennen elkaar al, maar er zijn ook enkelingen die zich hebben opgegeven. Daarom gaan we even kort Speeddaten! Een leuke, hippe manier om een mensen te leren kennen. Je praat zo'n 3 minuten met elkaar en dan schuif je weer een plaatsje door. Hilarisch lijkt me

Als spreker hebben we Gerlof Wiersma uitgenodigd. Hij gaat het hebben over Gods stem verstaan, dat kan op verschillende manieren, maar daar moet je dan wel wat voor doen. Achterover leunen...is niet echt een optie. Aan het einde van de avond is er de mogelijkheid om voor je te laten bidden. Hiervoor hebben we een aantal mensen uitgenodigd die hier ervaring mee hebben. Dit weekend is zonder overnachting, dus 's avonds gaat iedereen weer fijn naar zijn eigen huis. Grappig dat we daar heel veel vrienden mee hebben gemaakt. Je eigen bed ligt blijkbaar toch echt het beste!

Zaterdag begint de dag weer vroeg, om half 10 wordt iedereen weer in Ijmuiden verwacht. Jos Douma is die dag de spreker en zijn hoofdthema is 'Het Koninkrijk van God'. Uiteraard gelinkt aan ons thema. Het hele weekend worden we ondersteund door De Nieuwe Band. Bij gebrek aan een naam gaat de nieuwe Linkzband zo door het leven Deze band draait sinds maart geloof ik en is hard op weg om uiteindelijk de huidige Linkzband te gaan vervangen. Super dat ze dit weekend bij ons vast willen spelen.

Nu nog even de laatsta paar voorbereidingen; gadgets kopen, programmaboekjes printen, speeddaten in elkaar zetten, hulptroepen inseinen enzovoorts. Ik heb er veel zin in en ben heel benieuwd hoe de jongeren het gaan vinden.

Ondertussen gaat vanavond ook de eerste voorstelling in De Meerse van slag. Hoewel ik afgelopen maandag heb geholpen en vanmiddag al vroeg aanwezig ben voor de laatste handelingen heb ik verder weinig kunnen helpen. De horeca werd allemaal pas deze week geleverd, aangesloten en ingericht. Zo vlak voor een jongerenweekend + nog mijn gewone youth alpha kwam dat allemaal niet zo goed uit. Maar ik heb er wel veel zin in. Eindelijk gaat dat werk ook weer beginnen. Juist omdat het zo heel anders is dan het werk in de kerk kijk ik er enorm naar uit!

Training Youth Alive

Afgelopen zaterdag zijn Marthe, Martine en ik naar een trainingsdag van Youth Alive in Amsterdam geweest. Een veel kleinere setting dan de training van YFC. Er waren dit keer zo'n 35 mensen denk ik. Dat maakt het wel heel gemoedelijk en veilig om open met elkaar te spreken. Het ochtendprogramma bestond uit een overdenking van Giovanni Veldhuis. Daarin zette hij ons aan het denken en heeft hij vele punten behandeld die op dat moment door mijn hoofd speelden. We begonnen met gebed, waarin we allemaal een persoonlijke vraag bij God moesten neerleggen. Een vraag waar we mee zaten en waar we die dag graag antwoord op zouden willen hebben. Niet dat ik geen vragen had, ik heb er namelijk behoorlijk wat, maar ik had meer het gevoel van 'daag mij maar uit vandaag, God. Trek me maar een stukje verder over mijn grenzen heen'. Youth Alive is tenslotte onderdeel van de VPE (verenigde Pinkster en Evangelische gemeenten) en ik van de PKN...dus genoeg om aan te wennen

Wat mij vooral is bijgebleven uit zijn overdenking zijn een paar hele heldere handvatten: 'Het is jouw verantwoordelijkheid om God te laten zien, niet om ze in de hemel te krijgen', 'Durf je God echt te vertrouwen?', 'Als jeugdleider ben je een voorbeeld voor de jongeren, een voorbeeld is belangrijk..maar ook het enige. Want God is de enige die zichzelf kan openbaren', 'Ben je een werknemer van God of een kind van God dat het leuk vindt om zijn vader te helpen?', 'Zorg ervoor dat er voor jouw team gezorgd wordt, zoek als team de Heilige Geest'.  Nou, dat spreekt wel voor zich lijkt me. Daar ga ik dus ook niet verder over uitweiden.

De middag bestond uit een plenaire discussie over de Heilige Geest. Doordat het al vrij snel op hoog VPE-niveau belandde, raakten wij wat verveeld/geirriteerd/vermoeid... (hé..had ik juist niet gevraagd om uitgedaagd te worden? grenzen te verleggen? ) Dat hoge geklets, allemaal heel mooi...maar hoe leg je zoiets nou aan tieners uit, zeker aan tieners van de PKN? Toen wij die vraag dan toch eindelijk stelden (het duurt soms even voor je tegenwerking kunt weerstaan) opende het gesprek zich vanzelf onze kant op. Het ging namelijk over God's stem verstaan en Tongentaal. Nu zijn wij binnen onze kerk ook heel erg bezig met God's stem verstaan. Welke christen wil dat nou niet? Vaak merk ik achteraf dat ik precies iets heb gezegd of gedaan waaruit blijkt dat God de leiding had op dat moment. De discussie ging over mensen die zeggen: God zegt dit tegen me, God zegt dat tegen me. Letterlijk? Of is het meer dat je de indruk dat God tegen je zegt dat.... Boeiend he?

Je begrijpt, God heeft geantwoord... Hij heeft me die dag inderdaad uitgedaagd   Aan het einde raakten we in gesprek met Giovanni en Wilbert, de leiders van deze dag. Als je dingen niet gewend bent, zijn ze altijd moeilijk en roepen ze weerstand op. Maar ik geloof absoluut dat God meer voor ons in petto heeft. Na onze vraag of er dan ook boeken waren als 'Tongentaal voor dummies' met helder uitleg hoe en waar te beginnen, kwam het aanbod om daar speciaal voor ons voor te bidden. Die uitdaging zijn we aangegaan. Wat een bijzondere ervaring! Mooi ook om dat zo met z'n 3en mee te maken en er daarna nog over door te kunnen praten samen. Er is stuk voor stuk persoonlijk voor ons gebeden. Ze hebben dingen gezegd die zij niet van ons konden weten, er zijn profetiën uitgesproken en we hebben alledrie op onze eigen manier het gebed ervaren.

Terug in Haarlem zijn we lekker bij de pizzaria gaan eten en hebben we het nog eens allemaal doorgesproken. Superfijn, dat je elkaar dan weer kunt aanvullen want je hoort zo ongelooflijk veel. Toetsen of je het wel goed begrepen hebt. Delen in elkaars ervaring. Heel bijzonder allemaal. Maar ook heel persoonlijk, dus als je meer wilt weten...dan moet je het ons maar vragen. Dit is niet iets voor op de blog.

10 Oktober 2008 Efteling :-)

Afgelopen woensdag ben ik met mijn zusjes en zwagers naar de Efteling geweest. Peter en Rianne hebben ons dit kado gedaan als dank voor alle hulp op hun bruiloft. We hebben ontzettend veel lol gehad en omdat het al oktober is hoefden we nergens lang in de rij te staan. Dus....we zijn in vrijwel alle attracties geweest. Ja, ook in de Phyton! Hier onder zie je een filmpje van ons in de houten achtbaan. Ties filmt, daar achter zitten Peter en Martine en daarachter zitten Rianne en ik. Hilarisch!

Bij aankomst haalde Martine direct een streek uit, ik was de enige die jarenlang niet meer in de Efteling was geweest en daarom mocht ik met een sprookjesfiguur op de foto. Als kadootje kreeg ik een handvol buttons, je begrijpt de dag begon al goed

Hier zitten Martine en ik in de Vliegende Hollander:

Met Rianne en hele hippe 3D-brillen in de Pandadroom:

Op een rode paddestoel...

Met z'n allen:

Actiefoto Rianne, Martine en Peter:

07 Oktober 2008 YA-promo film

Een tijd geleden hebben we een kort promofilmpje opgenomen voor de Youth Alpha. Samen met mijn moeder heb ik daar toen foto's van het afgelopen YA-jaar voorgezet. Het is nu eindelijk gelukt om dit filmpje op you tube te krijgen. Met grote dank aan Egbert!!

 

06 Oktober 2008 te druk = ziek?

Na een hele drukke week, kon het eigenlijk niet uitblijven...het ronddwalende griepvirus heeft me te pakken gekregen. Hoewel het uiteraard niet uitkomt, verplicht het me wel om vandaag thuis te werken. En dat is eigenlijk best relaxed. Gelukkig kan ik terugkijken op een goede week!

Afgelopen maandag hebben mevrouw Felderhof, officieus koster van onze kerk, en ik een start gemaakt met het leegruimen van de kerkenraadskamer (oftewel mijn kantoortje). Alle kunst hebben we van de wand gehaald om aan de desbetreffende eigenaar terug te geven. De grote kast is inmiddels bijna leeg, nu alleen nog de kast waarin ik de afgelopen paar maanden al mijn spullen heb verzameld. Nog maar een paar weken en dat gaat de verbouwing eindelijk beginnen. De planning is dat het voor de kerst klaar zal zijn. Heerlijk, dat betekent een goede, lichte werkplek voor 2009!

Maandagavond was de eerste Sonrise-stadsteam vergadering met alle coordinatoren van de deelnemende kerken. Het was een lange, lange vergadering met veel terugblikken op Sonrise afgelopen zomer. Maar...wel goed nieuws: Sonrise 2009 is weer in de eerste week van de zomervakantie!! Dat is dus van 5 t/m 11 juli 2009, zet je het direct in je agenda?

Dinsdag was het de tweede Youth Alpha avond, waarin een hele discussie ontstond toen JM zijn praatje hield. Geweldig! Dat is eigenlijk het mooiste, als tieners zich veilig voelen om vragen te stellen in de grote groep op het moment dat je het praatje houdt. Al met al was het een mooie avond. Toch merken we als team dat er sterk aan ons getrokken wordt. Dit is dan ook echt een gebedspunt! Dat we eerlijk tegen elkaar durven te zijn, elkaar mogen opvangen en samen sterk in onze schoenen zullen staan.

Woensdagmorgen heb ik een goed gesprek gehad met God. Klinkt grappig om dat zo op te schrijven, maar het is echt zo. De evaluatie van dinsdag liet me niet los en daarom heb ik woensdagmorgen mijn hart uitgestort bij God. Weet je, ik vind het jongerenwerk ontzettend leuk om te doen. Veel dingen lijken me makkelijk af te gaan en ik geniet van elk moment. Toch vind er bij mij in mijn hart ook strijd plaats en kan ik ontzettend onzeker zijn op het leidinggevende vlak. Zeker omdat ik de mensen dicht om mij heen zeer lief heb, het fijn vindt om met hen samen te werken en het dan behoorlijk moeilijk vindt om sterk in mijn schoenen te staan en beslissingen te nemen. Weer een gebedspuntje...als je toch bezig bent

Woensdagmiddag was er een zendingsmiddag van het echtpaar Kooyman, zij waren laatst ook bij ons in de Tienerdienst. Geweldig om te horen dat ze nu zo betrokken zij bij het jongerenwerk in Azië. Woensdagavond heb ik genoten van een 6-gangendiner bij Marco & Hester. Het eten was voortreffelijk, de sfeer gezellig en we belanden altijd in goede gesprekken over groeien in geloof en groeien in de Geest. Kortom, ik heb een heerlijke avond gehad!

Donderdag begon met een bliksembezoek aan Ikea. Ik kon zelf ook niet geloven dat ik er zo snel doorheen kon lopen, maar het is gelukt.  's middags werd ik opgehaald door een collega uit de schouwburg om snel wat hapjes en drank op te halen bij het Oude Raadhuis, ons kleine theatertje in Hoofddorp. Die middag hadden we namelijk een openingsborrel om de cateringmedewerkers bij te praten over de verbouwing. Maar...er is daar nog niks in huis, onvoldoende electriciteit om alle apparaten op aan te sluiten, laat staan dat de barren al zijn ingericht Het was een klein groepje medewerkers dat naar de borrel kwam, maar het was erg nuttig. We moeten de aankomende weken nog erg hard werken om alles op tijd af te hebben, dus waarschijnlijk ben ik in week 42 voornamelijk in de schouwburg op lokatie te vinden. Donderdag de 16e is de eerste voorstelling en dan moet alles spik en span zijn! Na de borrel ben ik met collega/vriendin Charlie mee gegaan naar haar huisje in Amsterdam. Ze woont daar inmiddels al ruim een jaar en even zolang hebben wij deze afspraak om het huis te bekijken steeds verschoven... Nu was het dan eindelijk zover. Een schitterend huis met uitzicht over het water dat achter het station loopt...(het ei??) Mijn kennis van Amsterdam laat te wensen over...

Vrijdag is mijn vriendinnetje Martine getrouwd met Chris. Na dagen regen, regen en nog eens regen, was het zowaar een prachtig mooie, zonnige dag. Wat een zegen! Ze zagen er prachtig uit, zodra ik foto heb weten te bemachtigen zal ik hem plaatsen. Het feest duurde tot diep in de nacht, om half 2 werd ik bij mijn ouders afgezet. Oude tijden herleefden, haha. Ik ben zo zacht naar binnen geslopen dat ze me niet hebben horen thuiskomen. Gezellig om weer eens ouderwets thuis te slapen, zul je denken. Nou het was van korte duur. Kwart over 8 ging de wekker, want om 9 uur werd ik bij collega JM verwacht om te helpen met de verhuizing. JM zijn nieuwe huis ligt in de wijk achter mijn ouders, vandaar deze hele logeerpartij.

Helaas was ik vanaf vrijdagavond mijn stem al kwijt. Het korte nachtje en het verhuizen met alle ramen en deuren open heeft er niet veel goeds mee gedaan en twee verjaardagen verder die zaterdag, kon ik 's avonds weinig meer zeggen Was ik eerder nog in de veronderstelling dat het misschien aan de akoestiek van de feestlokatie van de bruiloft lag...inmiddels was mijn keel opgezwollen, begon mijn neus te lopen en zat er een demper op mijn oren. Op tijd afgezwaaid op de laatste verjaardag, want zondagmorgen had ik Tienerdienst.

Wonderlijk dat tieners je credit geven als je geen stem meer hebt! Ze waren ineens heel stil, luisterden goed en hadden zowaar echt medelijden. Dat brengt je haast op het idee om dit structureel door te voeren! Uiteindelijk heb ik ze een discussie a la het Lagerhuis laten houden. Dus de groep in 2en gesplits en beiden een standpunt laten verdedigen. De ene groep moest verdedigen dat God rechtvaardig is, met behulp van het Oude Testament. De andere groep moest verdedigen dat God liefde is, met behulp van het Nieuwe testament. In het begin was het wat onwennig, de groepjes zaten bij elkaar en wisten niet zo goed waar te beginnen. Het handboek werd geraadpleegt en heel voorzichtig kwam er wat schot in. Maar toen de groepen tegenover elkaar zaten en de spits was afgebeten, ontplooiden een flink aantal tieners zich tot ware sprekers. Mooi om te zien hoe men steeds weer opsprong om met vuur te reageren op de ander. Hoe de rollen zich natuurlijk verdelen, de een spreekt en de ander zoekt op in de bijbel. Beiden met een enthousiasme! Tegen het einde werd er dan ook geprotesteerd dat de discussie moest stoppen. Ze willen de volgende keer graag verder! Leuk he?  

Om het verhaal af te maken, gisterenmiddag heb ik heerlijk op de bank gehangen. Suf geluierd en tekenfilms gekeken. 's avonds bij Emily op de bank gehangen en ons eerste deel van de serie Lord of the rings gekeken. Niet een heel handige avond om af te spreken, als je ziek bent. Maar desondanks was het erg gezellig, werd er eten en drinken voor me klaargemaakt en als je op tijd start ben je ook weer op tijd thuis.

En nu dan? Thuis werken heeft zo zijn voordelen. Een vergadering kan ook hier, dus vanmiddag komen 2 collega's hier vergaderen over het jongerenweekend De Bunker. Daarna komt er een tiener gezellig op de thee en tot die tijd kan ik fijn mijn website bijhouden

YFC-trainingsdag deel 2

Er is een bezoekers record gebroken op deze dag. De teller heeft aangegeven dat er ruim 1000 mensen zijn geweest! Zo'n trainingsdag als deze is dan ook zeer uniek in ons land. Nog steeds kijk ik met veel plezier op deze dag terug.

Ik vond het superleuk om met een klein groepje uit mijn kerk deze training te bezoeken. Vooral omdat je tussendoor elkaar direct bij kunt praten en ervaringen kunt delen. Het seminar over Wicca maakte op mij nog het meeste indruk. Vooral omdat je kon merken dat er veel spanning in de zaal hing. Het is ook nogal een onderwerp! De spreker gaf naar aanleiding van bijbelteksten advies om met dit soort zaken om te gaan. Dat hij nogal wat heeft meegemaakt, bleek uit zijn verhaal. Dat maakte veel vragen los bij de groep, wat best jammer was, want het ging totaal niet meer over de tieners zelf. En daar waren Marthe en ik nou zo nieuwsgierig naar! Hoe reageer je op Wicca? Sla een gemiddeld tienerblad open en het lijkt de normaalste zaak van de wereld te zijn om aan Wicca te doen. En dan zegt de kerk 'dat mag niet', logisch, maar niet het meest sterke antwoord als je het niet kunt onderbouwen...

Na afloop hebben we dan ook nog doorgepraat met een van de medewerksters en uiteindelijk nog even met de spreker. In onze YA-groep zijn er namelijk een paar tieners actief met Wicca bezig. Daar willen we niet te licht over denken, maar ze ook niet afschrikken. De tieners zelf zijn namelijk geweldig! Maar ja, de bijbel is nogal duidelijk over magie en toverkunsten. Marthe en ik willen je dan ook vragen om voor onze tieners en ons als leiding te bidden om wijsheid in deze specifieke situatie. Wij staan achter de tieners, maar niet achter Wicca. Dat willen we in liefde laten blijken.