Margreet: Dank je wel, Sonja, net wat ik nodig had.
Joelle: Jippie weer een blog :) Eindelijk wordt mijn dagelijkse …
regina: Wat ziet dit er gezellig uit, jammer dat we dit gemist h…
Regina: Gefeliciteerd!!! Wat een goed onderwerp en idd soms last…
Joelle: Fantastisch :) Wat hou ik toch van die jongeren! Ik bid …

29 Augustus 2008 Linkz!

Afgelopen woensdagavond zaten we met vertegenwoordigers van 8 kerken uit Haarlem bij elkaar om over de jeugdkerk Linkz! te beslissen. Na jaren van goede samenwerking kunnen we vanaf dit seizoen namelijk niet meer terecht in het ECL. Daarbij kwam dat het kernteam van Linkz! even zolang in de organisatie zat en nieuwe aanwas uitbleef. Maar zet wat kerken bij elkaar, zeker diegene waarvan hun jeugdgroepen graag naar Linkz! gaan, en het wordt een inspirerende, bruisende meeting! Er is een nieuw concept, een nieuwe kernploeg en vernieuwd enthousiasme ontstaan. Elke deelnemende kerk zorgt voor een vertegenwoordiger. Deze vertegenwoordigers vormen samen met de bandleider, de presentator, medewerkers van GIDS en een paar jongen enthousiastelingen het kernteam. Heb je dan een groot team? Ja, maar dat betekent ook een groot draagvlak :-)

In plaats van elke maand, zal Linkz! nog maar eens per 2 maanden worden gehouden. Zo is er meer ruimte voor voorbereiding en voorkom je overvolle agenda's. Want ook in de deelnemende kerken worden met toenemende mate activiteiten georganiseerd. Iedere Linkz! wordt georganiseerd door de jeugdgroep van een kerk, ondersteund door het kernteam. Zo heeft elke jeugdgroep inspraak en worden ze uitgedaagd hun talenten te ontdekken. Hierbij is dus ook de lokatie steeds wisselend. Het is aan de organiserende kerk om hun eigen kerk te gebruiken of op zoek te gaan naar een ultieme lokatie.

Linkz! is bedoeld voor jongeren. Na enig discussie over de leeftijd-doelgroep, is er besloten dat alle jongeren en tieners welkom zijn. Maar dat men het niveau wil houden op 16-20 jaar. Een tiener van 12 komt naar Linkz! om te ontmoeten, te zingen en zal iets uit de preek oppikken waar hij iets mee kan. Een jongere van 18 zal zich uitermate vervelen als je een preek richt op een 14 jarigen...

Samen met collega Marthe en tiener Manél zaten wij namens de Pelgrimkerk bij deze meeting. Zeker voor onze jeugdgroep was die doelgroep keuze van belang. Want onze tieners van 12 - 15 jaar zijn de trouwste bezoekers van Linkz! inmiddels. Toch denk ik, heb voor ogen hebbend, dat zij zich juist uitgedaagd zullen voelen in de nieuwe Linkz!. Zowel als wij zelf een dienst gaan organiseren en als bezoeker. Manél heeft aangegeven namens de Pel het kernteam te willen versterken. Vet!! (je begrijpt, hier zit een trotse Sonja :-) )

25 Augustus 2008 Overvliegen

Gisterenmorgen was het een speciale kerkdienst, 2 tieners vlogen over van de kindernevendienst naar de tienerdienst. Nu zij dit jaar naar de brugklas van het middelbaar onderwijs gaan is voor hun de kindernevendienst afgelopen. Toch bleek zo'n overgang naar het volledig bijwonen van de kerkdiensten wel wat heftig voor de tieners. Vaak konden ze de preken niet volgen, vonden ze de dienst veel te lang en te saai en bleken ze over zo'n enorme hoeveelheid energie te bezitten (dat giert op die leeftijd echt door je lijf) dat zo lang stilzitten een hele beproeving voor ze was. (jep...dat staat bij mij ook in mijn geheugen gegrift ;-) ) Om deze tieners te helpen deze fase van groei en ontwikkeling te doorstaan, werd de Tiener(neven)dienst georganiseerd. De tieners mochten dan samen met de kinderen, de kerkdienst voor de preek verlaten om een eigen preek/discussie te hebben in de jongerenruimte. Al vrij snel bleek dat de tieners hier speciaal voor naar de kerk kwamen. Ook die tieners die al lang niet meer in de kerk werden gezien tijdens 'gewone' diensten. Echt heel bijzonder! Een keer in de maand was niet meer genoeg, het liefst hadden de tieners elke week Tienerdienst. Je begrijpt, dat is voor ons als leiding niet haalbaar. Maar na enig overleg is er nu 2 keer per maand Tienerdienst, en wel op de 1e en de 3e zondag van de maand. De eerste zondag neem ik voor mijn rekening en de derde zondag staat Mike voor de groep. Het is steeds een hele uitdaging, want als ze er allemaal zijn dan hebben we het over een groep van 28 tieners!!

Sinds gisteren zijn we weer 2 tieners rijker..dat maakt de stand op 30 tieners. Vette zegen mag ik wel zeggen :-)  Op het podium verzamelden zich alle kinderen om deze twee mannen uit te zwaaien. Aan de andere kant van het podium stonden alle tieners om ze warm te onthalen. Voor hun betekent dit overvliegen ook dat ze naar de Youth Alpha mogen en dat de deuren naar de eo-jongeren dag, Flevo, de Pub (niet de echte pub, maar hun club...) enz. voor hun opengaan. Ze renden letterlijk naar ons toe, ze hadden er naar uitgekeken om bij de 'groten' te mogen horen. Jongens, van harte welkom. Wij keken er naar uit om jullie welkom te mogen heten!!

22 Augustus 2008 Verliefd

Je leest het goed, ik ben hopeloos verliefd.... :-)

Op een heel klein lief Nederlands-Braziliaans meisje....Mag ik je voorstellen aan mijn achternichtje: Noémi! 

Noémi is het dochtertje van mijn lieve nicht Tinka en haar man Eduardo, beiden werken in de sloppenwijk van Belo Horizonte, Brazilië, als zendingsechtpaar. Een link naar hun website met veel meer info over hun werk, vind je op mijn homepage onder 'vriendjes'. De reden dat Tinka en haar gezin momenteel in Nederland zijn is niet leuk. Mijn tante Stieneke, moeder van Tinka, heeft een week geleden een zware hersenbloeding gehad en het is echt kantje boord geweest. Na een lange operatie waren de vooruitzichten somber, het was nog maar de vraag of ze bij zou komen. Maar nu, nog maar 6 dagen later, zit ze alweer rechtop in bed. Heeft ze welliswaar bibberig, maar toch, een klein stukje gelopen. Is er herkenning en is haar identiteit behouden! Haar zicht is (nog) niet goed, ze ziet dubbel en waarschijnlijk maar voor de helft. Het denken en spreken gaat heel, heel erg langzaam. Ze weet wat ze wil zeggen, maar het komt er compleet anders uit. Als gebrabbel, soms echte woorden maar dan door elkaar gehaald. Maar toch, mijn nichten en neef kunnen haar wel begrijpen en ze beaamt door duidelijk ja of nee te zeggen. Het echt een Wonder dat ze nog leeft en zo snel opknapt. De Ehbo-arts is stomverbaasd, ze had niet verwacht dat mijn tante nog wakker zou worden.

Tinka is afgelopen woensdag met haar gezin aangekomen in Nederland. Omdat ze zeker 2 tot 3 maanden hier zullen blijven werd er druk gezocht naar een huisje om te verblijven. In eerste instantie konden ze terecht in een knus appartementje, waar wel wat huur voor betaald moest worden. Daar zou de familie voor zorgen, dus het aanbod werd dankbaar aangenomen. Maar toen ineens werd er gebeld, ze konden in een huis dat momenteel toch leegstaat, dichterbij de familie en gratis. Zeker de eerste 6 weken en daarna gaat het huis de verkoop in. Afgelopen donderdag heb ik geholpen om dit huis schoontemaken, en het is me toch een villa!! Vrijstaand, met heel veel kamers (waar beste vriendin L. en ik wel een oplossing voor hebben, wij blijven daar gewoon regelmatig logeren ;-) ) een prachtig uitzicht en helemaal gestoffeerd!

Gestoffeerd? Ja, gestoffeerd! Mijn nicht Wanda en haar man hadden na het telefoontje gebeden voor het huis. Alles konden ze regelen, inboedel, kopjes etc. Maar gordijnen zou een probleem zijn. Of er toch alsjeblieft gordijnen mochten hangen. Haha, ja dus! Tinka en Eduardo zetten zich in Brazilie met hart en ziel in en hebben nu sinds 3 maanden een prachtig dochtertje. Eigenlijk waren ze hard toe aan rust, ritme en ruimte om uit te rusten. De reden dat ze hier zijn is rot en niet gewenst, maar God kan nare dingen ten goede gebruiken. Als ze hier dan toch zijn in Nederland, dan ook meteen goed. In een vrijstaande villa, met meubels die na 3 maanden weer terug mogen naar Dorcas. Ontzettend veel lieve mensen om hen heen die overal mee helpen, van boodschappen (het leven is hier aanzienlijk duurder) tot oppassen.

Mijn tante betekent heel veel voor me en afgelopen weekend is mij niet in de koude kleren gaan zitten, zoals dat heet. Maar ik heb mij opgekruld heel dicht bij God, in vol vertrouwen dat Hij erbij is en net zoveel verdriet heeft als wij. Ik heb die zaterdag keihard Opwekkingsliedjes aangezet, hard gehuild, veel gebeden en ineens was daar een rust en een vrede. Eng om dit op te schrijven, maar ik voelde dat het goed zou komen. Zo bizar! Ik mocht op God vertrouwen, het zou goed komen.

Die avond heb ik bij mijn ouders geslapen (heerlijk geslapen trouwens) en de volgende ochtend kregen we goed nieuws. Tante Stien was wakker geworden, steeds een paar seconden en had bewogen, met haar ogen de ogen van mijn oom gezocht en in zijn hand geknepen. Elke dag weer zie ik voor mijn ogen God aan het werk, elke dag weer mag ik lezen of horen dat Hij ons weer versteld doet staan. Door de liefde van mijn nichten en neef (Wanda, Marcel en Tinka ik hou zo ontzettend veel van jullie!) en de hele familie is God bij ons aanwezig. God is goed en onmetelijk groot! Als je op Hem vertrouwt zal Hij voor je zorgen. Nee, God heeft dit niet gewild, Hij is er ook niet blij mee, sterker nog, ik geloof dat Hij ook veel verdriet heeft. Maar Hij helpt je erdoor heen als je het moeilijk hebt. Hij werkt door mensen heen om je weer op weg te helpen. God kan door mensen heen zijn liefde voor jou laten zien. Hij wil je zoveel geven, als je er Hem het maar zou vragen! God kan door jou heen zijn liefde laten zien, door hele simpele dingen, als jij je daarvoor open stelt om je daarvoor te laten gebruiken.

Terug naar de titel, Verliefd. Hopeloos verliefd op die kleine Noémi, ja. Maar ook hopeloos verliefd op God :-)

18 Augustus 2008 Open huis

Afgelopen woensdag was het Open Huis in de Upperground. Tussen half 3 en 5 uur konden de jongeren lekker binnenlopen om bij te kletsen na de vakantie. Snoep, limo en thee stond voor ze klaar en niks moest, alles mocht. Vlak voor half 3 kwam het echter met bakken uit de hemel! Zo hard had het de afgelopen tijd niet meer geregend. In de Upperground stond ik al op de uitkijk bij de nooddeuren om verzopen tieners via die ingang naar binnen te laten. Maar toen ik even naar de hal liep, bleek dat de eerste al onder het afdakje voor de deur stond. Ze had niet in de gaten dat deze gewoon open was en had zichzelf heel klein gemaakt om zo min mogelijk nat te worden. Ach...

Het werd uiteindelijk een gezellige bende. Slechts een enkeling kwam als een verzopen katje binnen, de rest had wijs gewacht of ergens geschuild. Heerlijk om weer zo'n full house te hebben na een flinke tijd van stilte. Binnen no time was het een gekwek van jewelste. Vakantie verhalen vlogen in het rond, herinneringen van Sonrise werden opgehaald en er werd vooruitgekeken naar het nieuwe seizoen. (pfoe ;-) ) Maar eerst...Flevo! Jawel, er ging een flinke delegatie naar het Flevo-festival afgelopen weekend. Een gezellig echtpaar uit de kerk had zich opgeworpen als gastouder voor het weekend en ze zijn uiteindelijk met een groep van 10 jongeren vertrokken. Helaas zat Flevo er voor mij dit jaar niet in. Je kunt nu eenmaal niet alles hebben. Maar volgend jaar zit ik er aan vast, want ik heb Marijke beloofd om volgend jaar met haar mee te gaan :D.

Leuk om te vertellen is dat er 3 tieners uit de wijk (nav Sonrise!) afgelopen woensdag een kijkje kwamen nemen bij het Open Huis. Ze werden direct opgenomen in de groep en het was alsof ze al jaren bij de groep horen. Twee van deze tieners kijken uit naar de Youth Alpha, misschien nog niet echt vanwege het geloof, maar wel vanwege de enorme jeugdgroep en hun gezelligheid. Ze horen er bij, en dat is misschien wel het meest belangrijke wat we ze als eerste kunnen laten ervaren. God is met hen aan het werk en wij mogen ze op weg helpen. Stapje voor stapje! Laat God zijn gang maar gaan ;-)

13 Augustus 2008 Einde vakantie

Aan alles komt een eind...ook aan 4 heerlijke weken vakantie. Wat een luxe om geen afspraken te hebben, uit te kunnen slapen, de dagen door elkaar te halen en vooral om hier in Nederland p-bruin te worden ;-) Toch kriebelde het de laatste week zo af en toe om weer aan de slag te gaan. Dan popte er ineens een superleuk idee op, of bedacht ik me dat ik nog wat dingen moest bestellen voor de youth alpha...maar ik kon mij beheersen en schreef de ideeen netjes op voor deze week. :D

Gisteren was het dan eindelijk zover. Vrolijk opende ik de deur van het kantoor in de kerk en keek recht in de ogen van een collega van het kerkelijk bureau. Hij zat achter het bureau dat vol lag met stapels papieren en mappen. Wij delen samen het kantoor en wachten geduldig op de beloofde verbouwing die ons beiden een eigen bureau zal verschaffen. Collega F. zou nog wel even bezig zijn, maar hij wilde wel proberen om wat papieren opzij te leggen als ik erbij wilde.... Een blik op de stapels deed mij vermoeden dat hij juist ook vandaag weer was begonnen. Gelukkig is mijn laptop mobiel, beschikt het kantoortje nog over een heerlijke bank en voordat ik mijn 65 mailtjes gelezen zou hebben was ik toch nog wel even bezig ;-) Het is wel zo gezellig om samen aan het werk te zijn. Mocht je per ongeluk iets hardop zeggen dan krijg je een leuke reactie, kun je het een en ander overleggen en samen koffie drinken is veel gezelliger!

Inmiddels weet iedereen dat ik weer ben begonnen gezien de hoeveelheid mailtjes die ik heb verstuurd...haha. De youth alpha data heb ik uitgezocht en ter controle gemaild, morgenmiddag is er spontaan een gezellige bijklets-meeting voor de jongeren in de Upperground georganiseerd en ik ben actief gaan zoeken naar conferenties met betrekking tot het jongerenwerk. Daarmee hoop ik zelf het aankomende jaar wat voeding te krijgen en inspiratie op te doen. Gelukkig zijn er meer liefhebbers en is er een overvloed aan dit soort conferenties aankomend jaar :D. Zo gaan we met een kleine delegatie naar een trainingsdag van YFC in september, samen met twee collega's ga ik naar een drie-daagse conferentie van Innov8 en met twee meiden uit de kerk ga ik in oktober naar een training van Youth Alive. Ik kan me er nu al op verheugen!