28 Februari 2008 Duiken

Vanaf het moment dat collega Mirjam en ik samen aan de voorbereidingen voor de kerstactie op de Grote martk begonnen, had ze het er al over. Of ik niet eens een proefduik wilde maken. Zij is zelf helemaal verslingerd aan duiken en heeft dan ook alle mogelijke diploma's behaald. Zo vaak mogelijk maakt ze, zolang het weer dat toelaat, een duik in de Nederlandse wateren. Maar ook het zwembad is een prima alternatief om te oefenen, te duiken en vooral om mensen uit te nodigen het eens te proberen en hopelijk zo enthousiast te krijgen.

Nu zijn ook mijn zusje en aanstaand zwager grote liefhebbers van duiken. Vanaf het moment dat zij wisten dat ik een proefduik zou gaan maken, was het hek van de dam. Nog net niet wekelijks werd ik gebeld of ik al een afspraak had gemaakt  Oh ik zou het zo leuk gaan vinden!

Gisterenavond was het zover. Om half tien moest ik in het zwembad zijn en van tien tot 11 zouden we dan rustig aan gaan duiken. Mijn zusje mocht mee, om foto's te maken, om mijn hand vast te houden en om er zeker van te zijn dat ik het ook echt zou gaan doen . Mirjam legde rustig alles uit en voorzichtig werd ik in mijn pak geholpen. Man, wat is zo'n duikuitrusting zwaar! Voor het eerst flippers aan mijn voeten en toen de duikbril op mijn neus. Langzaam werd ik het water in geholpen. Dat scheelde een hele last. Het water droeg het gewicht van de gasfles en ik kon weer ademhalen. Het was wel wennen, te water met zo'n duikbril op. Zo vreemd om niet door je neus te kunnen ademen.

Het ademen door het zuurstofapparaat ging vrij snel prima, ook het zakken onder water ging goed. Ik heb zelfs op mijn knietjes op de bodem van het zwembad gezeten!! Maar helaas lukte het klaren van mijn oren (het openklappen van je trommelvliezen) niet zo goed. Na een tijdje werd de druk te groot en dan wil je dat zeggen, maar ja je hebt zo'n zuurstof ding in je mond. Om te stijgen moet je weer lucht in je pak laten lopen, langzaam naar boven en ondertussen proberen te klaren en dan die rare grote filppers aan je voeten waardoor ik Mirjam bijna trapte. Chaos onderwater en ze heet Sonja

We zijn een aantal keren onder water gegaan en hebben ook een stukje onderwater gezwommen. Maar na ruim een half uur was ik bekaf! Het is mij allemaal wat teveel tegelijk. En het ademen, en het stijgen en dalen met zo'n apparaatje dat ik steeds kwijt was, en je flippers bewegen en klaren en, en, en. Het was heel erg leuk om een keer te doen. Maar of ik besmet ben met het duikvirus...? Ben bang van niet. Eerst maar eens leren snorkelen

27 Februari 2008 Kinderfestijn :-)

Daar sta je dan... Op een blad staan allemaal verschillende soorten eierdopjes (veel dank voor de inbreng van de Bazar) waar de kinderen er een van mogen uitzoeken. De eieren, verf, kwastjes en bekertjes water staan keurig klaar. De eerste kinderen schuiven aan en beginnen enthousiast met verven. Binnen no time sleept de een haar mouw door de verf en laat de ander de kwast op z'n broek vallen. Ai....nooit bedacht dat kinderen natuurlijk onder de verf komen zitten   Hoewel de verf uitwasbaar is, kun je een kind niet onder de verf aan zijn ouders teruggeven.... Maar dan komt daar de redding, Rita van de GJO-club is ook aanwezig en weet dat de GJO-club verfblousen in de kast heeft liggen. Die mogen we wel gebruiken. Er zijn meer kinderen dan blousen, dus een aantal wordt in geimproviseerde vuilniszak-schorten gehesen. 

Aan een andere tafel wordt druk geknipt en geplakt. De ene bloem na de andere verschijnt en al snel is het kinderfestijn een vrolijk bloemenfestijn Zat ik zelf wat bedenkelijk naar het papier en de rietjes te kijken, want hoe krijg je daar nou een bloem van....? De kinderen toverden de ene na de andere creatie op tafel. Een tulp, een margriet of een roos, in allerlei kleuren, met blaadjes of zonder blaadjes. Zonder enige moeite!

We hadden nog veel klei over van het vorige Kinderfestijn, dus de laatste tafel was als klei-tafel ingericht. Met Lente/Pasen als thema werden er heel wat hazen en bloemen gekleid. Ooit wel eens een konijn met bril gezien?

Zo tegen 11 elf uur hebben we de kinderen in een kring gezet en limonade uitgedeeld. Susanne vertelde een mooi verhaal over hoe Maria de voeten van Jezus waste met olie. Dat was een kostbaar geschenk! Na het verhaal mochten de kinderen allemaal een vrolijk beeldje uitzoeken, als een klein kadootje van ons. De bloemen die zij deze ochtend maakten kunnen zij weer als kadootje aan iemand anders geven. Na het verhaal werd de tent op zijn kop gezet met vrolijke liedjes. Yvonne maakte er een feest van met de gitaar. Zo leuk om te zien dat de kinderen de liedjes van de vorige keren nog zo goed kennen!

Al met al zijn er zo'n 16 kinderen op dit Lente Kinderfestijn gekomen.

Joy en Mirthe

Eieren uitblazen!

De kerk versieren

 Meer foto's kun je binnenkort zien op http://www.pelgrimkerk.nl/

26 Februari 2008 Witte Eieren

Witte eieren....Nergens te vinden! Morgen gaan we eieren beschilderen met het Kinderfestijn en dat gaat het beste met witte eieren. Maar na een flinke speurtocht langs diverse supermarkten bleek het witte ei niet makkelijk te vinden. Uiteindelijk heb ik mij er bij neer gelegd en een paar dozen gewone ordinaire bruine eieren ingeslagen. Niks mis met het bruine ei...qua smaak, structuur en vorm zijn zij hetzelfde als de witte. Maar zo'n vaalbruine achtergrond voor je schilderwerk is natuurlijk net effe minder   Nou ja, niks aan te doen. De eieren liggen momenteel zij aan zij in de pan gaar te koken zodat zij morgen direct beschilderd kunnen worden. De grote kinderen mogen proberen een ei uit te blazen voordat zij gaan schilderen. Dat is een precies werkje en een hele uitdaging!

Naast het eieren schilderen kunnen de kinderen kleien, bijvoorbeeld een uniek eierdopje En we gaan bloemen vouwen! Een mooie bos tulpen die nooit verleppen. Het kinderfestijn staat dit keer helemaal in het teken van de Lente. De zaal wordt versierd met kuikens, lammetjes en bloemen. Natuurlijk zingen we ook weer een lied en vertellen we een mooi verhaal. De vorige keer waren er niet zo heel veel kinderen uit de buurt. Maar iedereen heeft weer een uitnodiging in de bus gehad en we hopen morgen dan ook veel bekende gezichtjes te zien!

21 Februari 2008 Je hebt van die dagen...

Je hebt van die dagen waarop je wel van alles doet, maar wat niet echt de moeite waard is om op te schrijven. Saaie opsommingen van vergaderingen, administratieve handelingen, geschreven stukken/mails en persoonlijke gesprekken waarover je vervolgens weer niks op wilt schrijven. Voor al mijn trouwe website-fans is het dus elke dag weer een teleurstelling dat er niets nieuws geschreven is. Ik voel met jullie mee en daarom is dit stukje speciaal voor jullie! De verantwoordelijkheid voor het negatieve effect op jullie humeur na de conclusie dat je het weer een dag zonder mijn avonturen moet doen, drukt zwaar op mijn schouders.

Gisteren was alweer de 8e Youth Alpha avond, een hele mooie, maar ook moeilijke avond. Dat moeilijk had te maken met het onderwerp, of God vandaag de dag nog geneest. Wie kent niet een zieke in zijn omgeving, of iemand die niet genezen is terwijl je er toch zo voor gebeden hebt. Veel meer kan, mag en wil ik niet over de avond kwijt. Behalve dat ik stapelgek ben op al onze jongeren die elke keer weer naar de Youth Alpha komen! Kanjers zijn het, stuk voor stuk.

Vandaag ben ik de Youth Alpha rommel aan het opruimen, beamer terug, rondje door de kerk om alles weer op z'n plek terug te zetten, cd-speler opruimen enzovoort. Omdat ik vanavond moet werken in de schouwburg heb ik overdag niks gepland. Dat is lekker, want zo heb ik voor mijn gevoel ineens extra uren! Soms gebruik ik die uren voor de huishoudelijke klusjes, maar vandaag zit ik heerlijk rustig op kantoor in de kerk mijn mail te checken, de Youth Alpha te overdenken en zie hier...mijn website up-to-date te houden. Je moet je trouwe fans wel te vriend houden natuurlijk

15 Februari 2008 Visiedag Pelgrimkerk

Afgelopen zaterdag hadden we een visiedag op de hei met alle kinder/jeugdwerkers uit de Pelgrimkerk. De 'hei' was in ons geval een mooie school in Haarlem. Ruim 25 mensen verzamelden zich om samen te brainstormen, ervaringen uit te wisselen en elkaar te bemoedigen. Het programma zat goed in elkaar en het tempo zat er lekker in. We werden uitgedaagd om het bestaande jeugdwerk in de Pelgrimkerk eens goed onder de loep te nemen. In de afgelopen paar jaar is er flink wat op poten gezet, waardoor er nu voor elke leeftijdsgroep een activiteit is met gezelligheid en met diepgang. Eigenlijk zijn we heel tevreden over het aantal activiteiten en willen we ons nu voornamelijk richten op aansluiting en een goede doorstroming. Maar bovenal kwam het onderwerp "een brug slaan tussen jong en oud" steeds in elk groepje weer terug. Het is fantastisch dat er nu zoveel aandacht voor de jeugd is en dat er zoveel activiteiten voor hun zijn. Maar hun eigen plekje in de kerk(dienst) hebben ze nog steeds niet. Tweemaal per maand is er een Tienerdienst paralel aan de gewone dienst. Dat is supergaaf, maar er vertrekt dan wel zo'n 20 man uit de kerk. Waarom kunnen we de dienst niet zo inrichten dat deze voor jong en oud samen aantrekkelijk is? Deze vraag is van alle tijden en elke kerk loopt daar steeds weer tegen aan. Toch maakt deze vraag wat in ons los en er ontstaan allemaal mooie, creatieve plannen om de band tussen jong en oud aan te trekken. 'Adopteer een Granny' is een steeds terugkerend plan, een Youth Alpa avond voor de papa's en mama's, een informatieavond voor ouderen over de huidige jongerencultuur...msn/hyves voor dummies enzovoort!

Ik heb genoten van deze visiedag met al deze geweldige mensen. Samen nadenken is zo bemoedigend en inspirerend! De maandag erop is er tijdens de jeugdcommissievergadering direct een vervolgafspraak geprikt. Want een visiedag houden is één ding, maar nu willen we ook echt wat met de uitkomst gaan doen! Wordt vervolgd dus...

11 Februari 2008 Linkz!

Gisterenavond was er weer Linkz!, de interkerkelijke jeugdkerk van Haarlem. Dit keer kon je kiezen uit drie workshops; 'stille tijd voor dummies', 'geen tijd voor stille tijd', 'verdieping van je stille tijd'. Erg leuk om als groep op te splitsen en in verschillende klaslokalen 'les' te krijgen. Linkz! is supergaaf, de band is goed, de sfeer is gezellig, de onderwerpen actueel en je komt er jongeren uit verschillende kerken tegen. Natuurlijk heeft Linkz! ook een eigen website..http://www.linkz-haarlem.nl/ 

Om je vast een indruk te geven, zijn hier wat foto's van de afgelopen paar avonden. (gemaakt door Ties van Veelen!) Je zult er vast wat bekende pelgrimganger tussen vinden

10 Februari 2008 Foto's Kunstwerken

Zoals beloofd de foto's van de klei-kunstwerkjes!

08 Februari 2008 Creatieve PUB

Vanavond zijn we creatief bezig geweest met de eerste PUB. Er was nog wat klei over van het laatste kinderfestijn en daarom hebben we lekker zitten kleien vanavond. De opdracht was: God heeft de hele wereld gemaakt en dat heeft hij ontzettend mooi gedaan. Klei jij nu eens wat jij het allermooiste vindt wat God heeft bedacht/gemaakt. Dat was nog niet zo'n makkelijke opdracht, maar al snel waren ze aan de slag. Er ontstonden bloemen, een mannetje, een vlinder, een muis, de kop van een olifant en een prachtig vormgegeven kruis. Natuurlijk had ik mijn fotocamera in de aanslag en ik heb heel wat mooie foto's van de kunstwerkjes gemaakt. Maar ik had wat problemen met de belichting... de ene foto was overbelicht, de andere blauw (?) en weer een ander te donker. Dit leidde tot veel hilariteit onder de tieners.  Al snel kwam de vraag of ik, bejaard en zonder verstand van de moderne techniek, de camera even in wilde leveren, dan zouden zij er wel even naar kijken. Alle mogelijkheden werden uitgebreid getest en er zijn heel wat foto's gemaakt. Uiteraard zou ik de foto's op mijn website plaatsen, zodat ze trots aan iedereen getoond konden worden.

Maar toen ik mijn camera net aansloot op de computer, bleken er maar 13 foto's op de zitten. 10 hele donkere, 2 overbelicht en 1 redelijk gelukt, zie bijgevoegd. Is er iets misgegaan met het instellen, jongens??? Die techniek ook van tegenwoordig he...? 

Gelukkig staan de meeste kunstwerken nog in de kerk te drogen. Ik zal zondag mijn camera meenemen en deze voor eens en altijd vereeuwigen, zodat zij alsnog een plekje op deze site kunnen krijgen

02 Februari 2008 Volleybal

Gisterenavond werd er een volleybalwedstrijd georganiseerd tussen drie kerken uit Haarlem en Heemstede, de Petrakerk, Wilhelminakerk en de Pelgrimkerk. De kinderclubs van deze kerken werken al jaren samen onder de GJO (Gezamelijke Jeugd Organisatie). Elk jaar wordt er bijvoorbeeld ook een gezamelijk clubkamp houden. Zeker 6 teams hebben gisteren gestreden om een prachtige beker. De teams waren een mengeling van alle drie de kerken en dat maakt het nou juist zo bijzonder. Niks geen kerk tegen de andere kerk, maar samenwerken met elkaar! Het was erg leuk om te zien dat kinderen zo lekker enthousiast op kunnen gaan in het spel. Bijzonder trots ben ik op Danielle, de enige die zich van onze PUB-club sportief had aangemeld. Zij heeft zo ontzettend goed haar best gedaan en zich kranig verweerd in een team van 'grote' jongens uit de Petra en Wilhelminakerk. Haar armen en handen waren bont en blauw aan het einde van de avond. Danielle, je bent een kanjer!

01 Februari 2008 Boeiend & Vermoeiend

Dapper keek ik uit naar het weekje in retraite. Maandag eerst nog even de noodzakelijke werkzaken afgerond en zo tegen het einde van de middag vertrok ik bepakt en bezakt naar Putten. Eenmaal aangekomen zag ik het helemaal zitten; rust, ruimte en alle tijd om met God te praten! 's avonds kwam er een vriendinnetje-op-doorreis even mee eten en daarna had ik het rijk helemaal voor mij alleen....

Viel dat even tegen! Ik blijk toch minder stoer dan ik dacht en voelde me een klein meisje in een groot huisje op de hei. In mijn gedachten speelden zich allemaal verschrikkelijke rampscenrario's af. Die momenten dat ik even in slaap viel waren zeer kort, hele muizen families renden 's nachts over de plafondplaten en ik kan je zeggen: Dat maakt veel kabaal! Na twee slapeloze nachten (stoer he..toch 2 nachten stug volhouden ) ben ik uiteindelijk woensdagavond naar huis gereden. Hoewel de conferentie ontzettend boeiend was en ik heel veel leuke collega's heb leren kennen, blijft toch alles nieuw. Hoe zelfverzekerd ik soms ook lijk, ik kijk toch graag eerst de kat uit de boom en voel me nooit direct helemaal op mijn gemak. Mijn lichaam reageert nog steeds op spanning en omdat ik ook 's avonds niet tot rust kwam voelde ik dat in mijn hele lijf. Wat een verademing om met mijn stramme spieren mijn eigen bed in te rollen! Fris en fruitig ben ik donderdag vrolijk heen en weer gereden naar Voorthuizen. Uiteindelijk is het maar 75 minuten rijden en na een nachtje bijtanken kon ik de hele wereld weer aan

De conferentie zelf ging over het opbouwen van je vriendenkring. Myles Davis heeft ons met veel humor in 5 lezingen het hele traject doorgeleid. Boeiende man, leuke engelse humor en ondanks dat de training in het engels was kon ik hem helemaal volgen. Zelfs zijn grapjes! Geinspireerd heb ik direct mijn thuisfront een mail gestuurd om mijn nieuwe ideeen eens door te spreken. Mijn hoofd tolt van alle gesprekken, indrukken en nieuwe woeste plannen. Het helpt om alles direct op papier te zetten en zodoende van me af te schrijven. Lang leve de weblog

God ontmoeten, dat was het doel van de hele retraite. Maar deze retraite bleekvoornamelijk erg confronterend met mezelf. Ook al is die burn-out inmiddels alweer 5 jaar geleden, ik blijf soms tegen de gevolgen aanlopen. Zo'n conferentie met nieuwe mensen, nieuwe indrukken en de hele dag allert blijven is spannend, dat geldt denk ik voor iedereen. Spanning hoopt zich bij mij op in mijn spieren, ik verkramp als het ware. Als dat een tijdje blijft duren en ik geen relax-moment heb, dan hebben irreele gedachten, piekeren en veel, heel veel nadenken op zo'n moment vrij toegang in mijn hoofd. Elke keer weer probeerde ik de angsten, spanning en gedachten bij God neer te leggen, om ze vervolgens direct weer terug te halen. God was bij mij, dat weet ik zeker. Maar heb ik hem de kans gegeven om hem te ontmoeten en te ervaren? Nu ik dit zo zit te typen besef ik iets heel belangrijks; ik hoef van God helemaal niet in mijn uppie in een huisje op de hei om hem daar te ontmoeten. Dat vraagt Hij helemaal niet van me. Hij wil altijd, elke dag, elk uur bij mij zijn en tot mij spreken. Voor hem hoef ik mij niet stoerder voor te doen of mezelf te bewijzen. Hij houdt van mij gewoon zoals ik ben. Amen!